Procesy

Automatyzacje w Softbook LMS działają na zasadzie „jeśli coś się wydarzy, wykonaj określoną akcję”. Na przykład: student ukończył kurs — wyślij mu wiadomość powitalną, wpłynęła płatność — dodaj studenta do grupy, użytkownik wypełnił formularz na stronie — wyślij webhook. Wszystko to odbywa się automatycznie, bez Twojego udziału i bez ingerencji w kod.

Każda automatyzacja jest swego rodzaju „mapą”: rozmieszczasz bloki na polu roboczym i łączysz je liniami. Jeden blok rejestruje zdarzenie, drugi wykonuje akcję, a trzeci sprawdza warunki.

1. Lista Twoich automatyzacji

W sekcji Automatyzacje przechowywane są wszystkie Twoje scenariusze. Na tej stronie możesz:

• utworzyć nową automatyzację za pomocą przycisku „Dodaj proces”;
• otworzyć istniejący scenariusz do edycji;
• usunąć niepotrzebną automatyzację;
• sprawdzić status — „Aktywna” lub „Nieaktywna”.

Działają tylko aktywne automatyzacje. Dopóki scenariusz jest nieaktywny, pozostaje wersją roboczą: widnieje na liście, ale zdarzenia go nie uruchamiają. To wygodne rozwiązanie, aby spokojnie zbudować i przetestować scenariusz, zanim zacznie obsługiwać prawdziwych studentów i klientów.

2. Jak działa automatyzacja

Każdy scenariusz składa się z trzech typów bloków:

Trigger — zdarzenie uruchamiające automatyzację (na przykład „student ukończył kurs” lub „otrzymano płatność”). To zawsze pierwszy blok.

Akcja — to, co należy wykonać (na przykład wysłać e-mail, dodać do grupy, przesłać dane do zewnętrznego serwisu).

Reguła — opcjonalne sprawdzenie pomiędzy triggerem a akcją (na przykład ustawienie timera).

Łącząc te bloki liniami, tworzysz scenariusz: „kiedy wydarzy się to → sprawdź to → wykonaj to”.

3. Edytor

Po otwarciu automatyzacji pojawia się pole robocze. W górnej części edytora znajduje się przycisk „Moduły” — jest to paleta dostępnych bloków.

Zasada działania:

• Dodaj trigger — wybierz zdarzenie, które uruchomi scenariusz.
• Kliknij blok — po prawej stronie otworzą się jego ustawienia.
• Dodaj akcję (lub kilka) i połącz ją linią z triggerem: przeciągnij linię z punktu wyjściowego jednego bloku do punktu wejściowego drugiego.
• W razie potrzeby dodaj regułę pomiędzy blokami.

W prawym górnym rogu znajduje się przełącznik statusu oraz przycisk „Zapisz”. Dopóki nie zapiszesz zmian, istnieją one tylko w Twojej przeglądarce.

4. Jakie są rodzaje triggerów

Trigger to moment uruchomienia scenariusza.

Triggery edukacyjne

• Kurs ukończony.
• Rozpoczęcie lekcji / Zakończenie lekcji.
• Test zaliczony.
• Zadanie domowe: przesłane / zatwierdzone / odrzucone.
• Dodanie do grupy / Usunięcie z grupy.
• Studenci zaimportowani.
• Student zapisany na kurs / Student usunięty z kursu.

Sprzedaż

• Nowe zamówienie: produktu / kursu.
• Zamówienie opłacone: produktu / kursu.

CRM

• Utworzono kontakt.
• Utworzono transakcję.

Inne

• Formularz wysłany (użytkownik wypełnił formularz na stronie).

Większość triggerów można zawęzić: w ustawieniach można wybrać konkretny kurs lub lekcję, aby automatyzacja reagowała tylko na określone zdarzenia.

5. Jakie są rodzaje akcji

Praca ze studentami

• Zapisz na kurs / Usuń z kursu.
• Dodaj do grupy / Usuń z grupy.

Wysyłanie wiadomości

• Email: można wybrać gotowy szablon oraz w razie potrzeby podać nowy temat i nagłówek wiadomości.
• Telegram: wysyłanie wiadomości do studenta (jeśli połączył Telegram) lub administratora.

Integracje zewnętrzne

• HTTP Request: „uniwersalny most” do komunikacji z dowolnymi zewnętrznymi serwisami.
• Webhook: automatyczne powiadamianie systemów zewnętrznych o zdarzeniach.

6. Reguły (filtry i rozgałęzienia)

Reguła umieszczana jest pomiędzy triggerem a akcją jako filtr. Najpopularniejsza to „Warunek pola”. Wybierasz pole danych (na przykład „nazwa kursu” lub „kwota zamówienia”), porównujesz je z wartością, a scenariusz rozdziela się na gałęzie „Tak” lub „Nie”.

7. Podstawianie danych

W treści wiadomości lub e-maili można używać zmiennych — danych bezpośrednio ze zdarzenia (na przykład {imię_studenta} lub {nazwa_kursu}). Dostępne zmienne wyświetlane są w ustawieniach bloku w sekcji „Dostępne zmienne”. Kliknięcie zmiennej automatycznie wstawia ją do tekstu.

8. Zapisywanie i aktywacja

Po konfiguracji kliknij „Zapisz” i włącz przełącznik aktywności.

Wskazówka: najpierw zbuduj scenariusz bez aktywowania go, wykonaj testową akcję (na przykład utwórz testowe zamówienie), sprawdź Logi i dopiero wtedy aktywuj automatyzację.

9. Logi

W sekcji Automatyzacje → Logi przechowywana jest historia zdarzeń. To główne narzędzie diagnostyczne. Logi można filtrować według nazwy automatyzacji lub słowa kluczowego (na przykład adresu e-mail studenta). Jeśli automatyzacja nie działa — logi pokażą, czy zdarzenie wystąpiło i czy scenariusz przeszedł przez filtry. Więcej informacji znajdziesz w artykule „Logi”.

10. Ochrona przed zapętleniem

Softbook automatycznie zatrzymuje scenariusze tworzące nieskończone pętle (gdy automatyzacje uruchamiają się nawzajem w kółko). Nie musisz nic konfigurować — system sam zatrzyma łańcuch i zapisze to w logach.

11. Praktyczne wskazówki

• Zacznij od małych kroków. Zbuduj jedną automatyzację, przetestuj ją w działaniu, a dopiero potem dodawaj kolejne.
• Uszczegóławiaj triggery. Wybieraj konkretne kursy lub grupy, aby automatyzacja nie uruchamiała się wszędzie.
• Korzystaj z filtrów „według pola”. Pozwala to zarządzać scenariuszem bez tworzenia dziesiątek kopii automatyzacji.
• Logi są Twoim najlepszym przyjacielem. Jeśli coś „nie działa”, najpierw sprawdź logi.
• Zapisuj zmiany. Dopóki nie klikniesz przycisku „Zapisz”, zmiany istnieją tylko w Twojej przeglądarce.